പ്രണയം
ഓർമ്മകളിലെ
ചില വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ
മനസ്സിന്റെ വിങ്ങലാവാറുണ്ട്...
തനിച്ചാവുന്നത്
പലപ്പൊഴും
നിറം മങ്ങിയ
വൈകുന്നേരങ്ങളിലാണ്...
പകുതിക്ക് വെച്ച്
നിർത്തുന്ന പലതും
ആസ്വാദനത്തിന്റെ
അപൂർണ്ണതകളാണ്...
പടിയിറങ്ങിപ്പോകുന്ന
അവളുടെ രൂപം
നിറഞ്ഞ മിഴികളിൽ
മഞ്ഞുപോലെ അവ്യക്തം...
തനിച്ചാക്കിയതിന്റെ
കാരണങ്ങളുടെ ഉത്തരങ്ങൾ
അജ്ഞാതമായി തുടരുന്നു..
മനസ്സിന്റെ വിങ്ങലും..!!!
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ